Foto: RUN 4 FFWPU via Pexels (illustratie, niet Raf Bouwman)
De 19-jarige Raf Bouwman uit Breda deed vorige week voor het eerst mee aan een World Cup paratriatlon. In het Turkse Alanya won hij meteen goud, met bijna drie minuten voorsprong. Dat is extra bijzonder, omdat hij als kind bij wedstrijdjes vaak als laatste binnenkwam.
Raf stapt van zijn fiets en begint aan het laatste stuk: hardlopen. Onderweg heeft hij de ene na de andere tegenstander ingehaald, maar hoe goed hij ervoor staat weet hij niet. Pas bij de finish hoort hij dat hij gewonnen heeft. Even later ontploft de familieapp thuis in Breda.
Dat Raf dit kan, is niet vanzelfsprekend. Hij werd geboren met epilepsie en had een zware hersenoperatie nodig om te blijven leven. Hij heeft ook cerebrale parese. Daardoor werken zijn hersenen en spieren niet goed samen en heeft hij minder kracht en controle in zijn rechterarm en rechterbeen. Zijn rechterhand gaat moeilijk open.
Gewoon doorgaan
Toch wilde Raf altijd sporten. Zijn zwemdiploma haalde hij met veel moeite, daarna ging hij naar de atletiekclub. Toen hij tien was, gaf zijn vader hem op bij de triatlonvereniging in Breda. Daar begon hij met zwemmen, later kwamen fietsen en hardlopen erbij. De club voelt inmiddels als zijn tweede thuis.
Nu traint hij vier keer per week. Remmen en schakelen op de fiets doet hij met zijn linkerhand. Als Nederlands kampioen mocht hij voor het eerst naar een internationale wedstrijd. Hij kwam uit in de categorie voor sporters met een ernstige lichamelijke beperking en ging er zonder verwachtingen heen.
Raf is het meest geraakt door de reactie thuis. Zijn ouders weten wat hij vroeger heeft meegemaakt. “Dat mijn vader moest huilen, doet me veel”, vertelde hij aan Omroep Brabant.
Wie heeft jou ooit verrast door gewoon nooit op te geven?
0.00 SRY